Chronische aandoeningen van de lagere luchtwegen
(astma,
allergische bronchitis)
Eerder verschenen in de Koschka Kourant
nr.2/2009: "Doorgelicht: Chronische aandoeningen van de lagere
luchtwegen bij de kat."
Luchtwegaandoeningen
De term ‘astma’ wordt bij katten gebruikt voor
de beschrijving van een combinatie van symptomen, in
tegenstelling tot het gebruik van deze term voor de mens waar
met deze omschrijving een specifieke ziekte wordt aangeduid.
Dit komt doordat bronchiale aandoeningen bij de kat niet zo goed
zijn omschreven als bij de mens.
In sommige gevallen zien we inderdaad overeenkomsten met astma
bij mensen, en daardoor wordt vaak gesproken over ‘astma bij
katten’.
Bij de meeste gevallen bij de kat kan er echter geen direct
verband met een allergie worden bewezen.
Inademen van irriterende stoffen zoals pollen, sigarettenrook,
stof en huishoudelijke schoonmaakproducten in sprayvorm worden
nogal eens genoemd als mogelijke oorzaak.
De termen ‘(acute, chronische of allergische) bronchitis’ en
‘astma’ worden in de praktijk veelvuldig naast elkaar gebruikt.
Voor de helderheid zullen we in dit stuk zoveel mogelijk de term
‘chronische aandoeningen van de lagere luchtwegen’ gebruiken,
omdat deze term het beeld het best en meest volledig omschrijft.
Aanleg en oorzaken
Katten van elke leeftijd, ras of
geslacht kunnen chronische luchtwegaandoeningen ontwikkelen,
hoewel de ziekte het vaakst gezien wordt bij katten van jonge
tot middelbare leeftijd.
Siamezen lijken een grotere aangeboren aanleg te hebben voor het
ontwikkelen van deze ziekte en ook andere Oosters Kortharen en
Heilige Birmanen lijken vaker aan deze ziekte te lijden.
Ook Russen staan van oudsher al bekend om hun
luchtwegaandoeningen, en nadat het een tijdje stil is geweest
rond dit probleem bij ons ras, steken de verhalen weer steeds
vaker de kop op.
De genetische aanleg lijkt een duidelijke rol te spelen en we
zien het dan ook duidelijk voorkomen binnen bepaalde families;
een kat met astma is dus in principe ook niet geschikt voor de
fok.
Naast aanleg spelen ook prikkels van buitenaf
een duidelijke rol. Denk hierbij aan:
●
Rook: kaarsen, sigaretten, wierook enz.
●
Luchtjes: luchtverfrisser, parfum, enz.
●
Chemicaliën: verf, spuitbussen, nieuwe vloerbedekking
●
Omgeving: pollen, schimmel, vocht, koude lucht
●
Stof: huisstofmijt, stof van de kattenbak
●
Oververmoeidheid
●
Stress
●
Overgewicht
Symptomen
Waaraan herken je een chronische aandoening van
de lagere luchtwegen bij je kat? Wat gebeurt er in zijn lijfje?
Bij een kat met dit probleem reageren de lagere luchtwegen op
een irriterende stof (bijv. een allergeen) of andere prikkel
(bijv. stress) met een samentrekking van het gladde spierweefsel
in de bronchiën.
Dit gebeurt om te voorkomen dat de irriterende stof dieper in
het longweefsel terecht kan komen.
Tevens wordt er slijm
geproduceerd om de irriterende stof te vangen en er wordt een
hoest opgewekt om deze naar buiten te werken. Ook treden er
zwellingen en ontstekingen in de luchtwegen op.
Het samentrekken van het gladde spierweefsel
(bronchoconstrictie), slijmproductie en de ontstekingsreactie
van de luchtwegen dragen allen bij tot een vernauwing van de
luchtwegen (en dan
voornamelijk de bronchiën en de kleine vertakkingen van de
bronchiën de zgn. bronchioli) met
als resultaat een bemoeilijkte ademhaling; de
vernauwing maakt dat de kat niet meer diep adem kan halen en
gaat hoesten.
De
verschijnselen kunnen wisselen van een beetje of chronisch
hoesten (met of zonder fluitende of piepende ademhaling) tot een
plotselinge aanval van acute benauwdheid, afhankelijk van hoe
ernstig de luchtwegen vernauwd zijn.
De astma-aanvallen kunnen gepaard gaan met niezen, overgeven en
een bijgeluid met ademen.
Er
kan ook een verhoogde ademhalingsfrequentie of inspanning bij de
ademhaling (vooral bij uitademen) worden waargenomen.
De kat kan met wijd opengesperde neusgaten of met open mond
ademen, met de kop omlaag en in een zittende positie waarbij de
borst en buik vaak de grond raken.
De symptomen kunnen tijdens duidelijke aanvallen optreden, maar
ze kunnen ook constant en vrij mild zijn waardoor ze een tijd
lang onopgemerkt kunnen blijven voor de eigenaar.
Ze kunnen per kat, per seizoen en per tijdstip sterk
verschillen.
Tussen de aanvallen lijkt de kat perfect
normaal.
Een kat met chronische aandoeningen van de
lagere luchtwegen kan op elk moment een acute astma-aanval
krijgen.
Als dit gebeurt, is het belangrijk om zo snel
mogelijk contact met de dierenarts op te nemen.

Een ernstige astma-aanval kan levensbedreigend zijn!
Als je twijfelt of je kat inderdaad verschijnselen heeft van een
aanval, dan kun je de ademhalingsfrequentie van je kat
controleren. Het is belangrijk dat je kat in rust is (en niet
aan het spinnen is, aangezien de ademhaling dan ook versnelt).
Als een kat in rust is of ligt te slapen mag de
ademhalingsfrequentie niet hoger zijn dan 40 ademhalingen per
minuut.
Nog
even de symptomen in het kort:
●
Piepende ademhaling
●
Moeite met ademhalen
●
Aanhoudend hoesten, soms lijkt erop dat de kat een vastzittende
haarbal probeert los te krijgen
●
Zitten in borst/buik-houding met schouders ingetrokken en nek
uitgestrekt richting de grond
●
Opgeven van slijm tijdens het hoesten
●
Sloomheid
●
Met open mond ademen
●
Geforceerde ademhaling na inspanning
●
Naar lucht happen, nek uitgestrekt
Diagnose
De diagnose
astma is een diagnose die vaak op basis van uitsluiting wordt
gesteld.
Andere ziekten zoals bacteriële infecties,
vreemde lichamen, hartaandoeningen, luchtwegparasieten en
longkanker kunnen dezelfde symptomen als hierboven beschreven
veroorzaken en daarom is het noodzakelijk om deze problemen uit
te sluiten, voordat de diagnose ‘chronische aandoening van de
lagere luchtwegen’ gesteld wordt.
Er
moeten röntgenfoto’s van de borstholte gemaakt worden, waarop
meestal slijmophopingen en verdikking van de wanden van de
bronchiën te zien zijn (‘donuts’en ‘tramrails’) en tevens ‘air
trapping’.
Air trapping treedt op, omdat ingeademde lucht niet meer
uitgeademd kan worden ten gevolge van de bronchoconstrictie.
Hierdoor raken de longen overvuld met lucht en toont het
longveld op de röntgenfoto groter dan normaal.
De slijmophopingen, verdikking van de bronchiën en air trapping
worden echter niet bij alle katten met deze ziekte gezien; de
röntgenfoto’s kunnen ook een normaal beeld tonen.
Een andere techniek die zinvol kan zijn om tot een diagnose te
komen is bronchoscopie.
Dit is een techniek waarbij een endoscoop in de luchtwegen wordt
ingebracht, waardoor het mogelijk wordt een direct beeld van de
luchtwegen te krijgen.
Een overmaat aan slijm, ruwheid en roodheid van de lagere
luchtwegen zijn een goede indicatie voor chronische lagere
luchtwegaandoeningen, hoewel ook bij deze techniek het beeld
grotendeels normaal kan zijn.
Om een bronchoscopie bij katten uit te voeren moet een heel
kleine maat endoscoop gebruikt worden, daarom wordt deze
techniek vrijwel alleen door specialisten toegepast.
Spoelingen van de luchtwegen (bronchioalveolaire
lavage) kunnen worden gebruikt voor cytologisch onderzoek onder
de microscoop (vinden van ontstekingscellen, kankercellen,
bacteriën) of voor bacteriologisch onderzoek (kweekjes).
Meestal zullen in deze spoelingen een grote hoeveelheid
ontstekingscellen gevonden worden bij katten met chronische
aandoeningen van de lagere luchtwegen.
Hierna wordt er verder naar de reactie op de therapie gekeken.
Als er geen aanwijzingen zijn voor onderliggende aandoeningen en
uw kat goed reageert op de therapie is dit voldoende om de
diagnose ‘chronische aandoening van de lagere luchtwegen’ te
stellen.
De exacte oorzaak van de aandoening is bij
katten echter vaak erg moeilijk te achterhalen.
Als dit wèl belangrijk is voor het bepalen van de juiste
behandeling kan het bijhouden van een dagboek over je kat zeer
behulpzaam zijn. Hierin kun je onder andere bijhouden hoe het
met het hoesten en de ademhaling gaat, wanneer de kat een aanval
krijgt en wanneer de kat medicatie krijgt.
Op die manier is het soms mogelijk om te ontdekken of er sprake
is van een seizoensgebonden astma en soms zelfs om de oorzaak te
achterhalen.
Behandeling
Er is geen genezing mogelijk voor
chronische lagere luchtwegaandoeningen, maar ze kunnen wel
succesvol onder controle gehouden worden.
Er zijn heel veel katten met lagere luchtwegaandoeningen die
hier maar af en toe last hebben. Deze katten hoeven alleen
behandeld te worden als er sprake is van verschijnselen zoals
hoesten.
Andere katten hebben een ernstiger vorm en zullen langdurig
behandeld moeten worden.
Zonder behandeling verergeren de klachten vaak geleidelijk.
Het is belangrijk om je kat sowieso 1-2x per
jaar te laten controleren en dan ook door te spreken met de
dierenarts hoe het gaat.
Om chronische lagere luchtwegaandoeningen onder controle te
houden kunnen verschillende middelen worden ingezet.
●
Zuurstof
Bij acute aanvallen kan
pure zuurstof een groot verschil maken.
Omdat de luchtwegen sterk vernauwd
zijn en de uitgeademde lucht (zuurstofarm) zich in de longen
ophoopt, krijgt de kat al snel een zuurstoftekort. Door een kat
aan 100% zuurstof te leggen komt er meer zuurstof de longen in
en kan ook het bloed hier beter van worden voorzien.
●
Corticosteroïden
Het afremmen van de ontstekingsreactie in de luchtwegen is het
meest essentiële onderdeel van de behandeling. Corticosteroïden
zijn krachtige ontstekingsremmers en deze middelen worden dan
ook gebruikt om dit doel te bereiken. Corticosteroïden kunnen op
verschillende manieren worden toegepast:
- In de vorm van tabletten (bv. prednisolon) of injecties (bv.
dexamethason). In het verleden werd deze ziekte altijd behandeld
met tabletten of injecties. Maar de behandeling moet levenslang
worden gegeven en een langdurige behandeling met dit soort
medicijnen kan gepaard gaan met bijwerkingen in de vorm van
verhoogde eetlust, toegenomen drinken en urineren,
gewichtstoename, diabetes mellitus (suikerziekte) en een dunne
fragiele huid.
- Via inhalatie (bv. fluticason)
Tegenwoordig worden er steeds meer inhaleerbare steroïden
gebruikt. Het grote voordeel van deze methode is, dat de
medicijnen rechtstreeks in de longen terecht komen, dus daar
waar ze nodig zijn. Er is echter geen absorptie in de rest van
het lichaam, waardoor de genoemde bijwerkingen bij langdurige
behandeling niet optreden.
●
Bronchodilatoire middelen
Medicijnen die helpen om de luchtwegen te verwijden worden in
combinatie met corticosteroïden gebruikt. Ook deze medicijnen
kunnen op verschillende manieren worden toegediend: oraal, via
injectie (bv. terbutaline) of via inhalatie (bv. salbutamol).
●
Slijmoplossende middelen
Bij sommige katten is een overmatige slijmproductie een
probleem. De toevoeging van een slijmoplossend middel (bv.
broomhexine) aan het voedsel kan behulpzaam zijn voor deze
katten.
●
Contact met irriterende stoffen voorkomen
Maatregelen om ernstige irritatie van de luchtwegen te voorkomen
kunnen eveneens helpen bij de behandeling van deze aandoening.
Zo valt er bijvoorbeeld te denken aan het stoppen met roken
binnenshuis of het vermijden van het gebruik van huishoudelijke
schoonmaaksprays in huis. Het gebruik van kattenbak strooisel
dat niet teveel stuift kan ook een groot verschil maken.
Medicatie via inhalatie
Er is recent een speciale inhalatie kamer
ontworpen voor het toedienen van inhalatie medicijnen aan katten
(voor meer informatie zie www.aerokat.com). Aan het ene eind van
deze kamer kan de inhalator bevestigd worden en aan het andere
eind van deze kamer is een beademingsmasker bevestigd dat
speciaal voor katten is ontworpen.
Via deze inhalator kunnen twee verschillende medicijnen
toegediend worden, namelijk een corticosteroïd (Flixotide®) voor
het remmen van de ontsteking en een middel dat zorgt voor
verwijding van de bronchus (Salbutanol®), om de luchtwegen
wijder te maken indien er sprake is van benauwdheid.
De moleculen van de gebruikte corticosteroïd zijn zo groot dat
ze niet vanuit de longen in het bloed opgenomen worden.
Zo zorgen de medicijnen niet voor te veel bijwerkingen (die je
wel hebt als er bijv. pillen gegeven moeten worden).
Bijwerkingen van systemische toediening (d.w.z het geven van
pillen of injecties) van corticosteroïden zijn het risico op
suikerziekte, gedragsveranderingen, veel drinken en plassen,
blaasontstekingen en gewichtstoename.
Een
of twee ‘puffs’ worden in de kamer gebracht en dan wordt de kat
met de snuit in het beademingsmaker gehouden voor 7-10 seconden
of 10-15 ademhalingen.
Sommige katten hebben er een hekel aan als de puff geproduceerd
wordt, terwijl ze de unit met het beademingsmasker al over de
snuit hebben.
In dat geval kunnen de medicijnen reeds in de kamer gebracht
worden, voordat het masker over de snuit wordt gezet.
Waarschijnlijk zal er op deze manier een lagere dosis van de
medicijnen in de luchtwegen terecht komen, waardoor in sommige
gevallen, een tweede dosering gegeven moet worden voor voldoende
effect.
Aan katten die twee puffs nodig hebben, moet de tweede puff
separaat van de eerste puff gegeven worden.
Katten tolereren deze procedure opvallend goed; bij de meeste
katten gaat het zelfs gemakkelijker dan tabletten toedienen.
Als corticosteroiden via de inhalator toegepast worden duurt het
7-10 dagen voordat de werking zichtbaar wordt.
Mogelijke
bijwerkingen van de inhalatie-therapie:
●
Hoesten: soms hoesten de katten in de eerste weken na het
gebruik van de puffer wat meer. Dit zal na verloop van de tijd
minder worden.
●
Contactuitslag: soms ontstaat er een uitslag op het gezicht waar
het mondmasker tegen de huid aankomt. Om dit te voorkomen kan
het gezicht van de kat na gebruik van de inhalator afgenomen
worden met een vochtige doek. Maak ook het mondmasker steeds
goed schoon.
Prognose
De prognose voor deze aandoening
is afhankelijk van de ernst van de ziekte en van de periode
tussen het ontstaan van de aandoening en de start van de
behandeling.
Indien de ziekte goed onder controle kan gehouden worden met
medicatie is de prognose vrij goed. Hoewel de meeste katten goed
reageren op de behandeling, kunnen acute ernstige aanvallen
fataal zijn als een behandeling niet snel genoeg wordt ingezet.
Verder kan er, in het geval van chronische problemen en een te
lang uitgestelde behandeling, een onomkeerbare verbindweefseling
van de luchtwegen optreden.
Ondanks de goede behandelmogelijkheden is dit
dus geen aandoening om lichtzinnig mee om te gaan.
Meer
informatie
Kijk voor meer informatie ook eens op
www.fritzthebrave.com
Meer informatie over de Aerokat units vind je op
www.aerokat.com
De retail van Aerokat units in
Europa wordt gedaan door:
BreathEazy Ltd
8 Woodford Road
South Woodford
London E18 2BH
Phone: 0870 236 8010
Fax: 0870 236 8011
E-Mail: sales@Breatheazy.co.uk
website: www.breatheazy.co.uk and www.felineasthma.co.uk